Hoe heb je Cerano voor het eerst ontmoet, en wat was je eerste indruk?
We hebben Cerano voor het eerst gezien bij de fokker en eerste eigenaar. Toen voelde het meteen al goed, het was een rustig paard dat qua uiterlijk en innerlijk goed bij mij leek te passen. Ik besloot na twee keer proefrijden dat dit mijn nieuwe vriend wel eens kon worden. Tijdens de keuring bij onze eigen rijvereniging zagen we ineens een andere Cerano: hij vond het allemaal doodeng op dit nieuwe terrein en was heel heet. Om die reden had ik hem bíjna toch niet gekocht, maar ik ben heel blij dat ik dat uiteindelijk wel gedaan heb! Daarna heeft hij eigenlijk nooit meer een stap verkeerd gezet.

Heb je een bijnaam voor Cerano, en hoe is die ontstaan?
Cerano heeft allerlei bijnamen gehad, maar de meest gebruikte waren altijd ‘Sjaan’ als lekker makkelijke afkorting en ‘Pipo’. Hij was – vooral toen we hem net hadden – echt de onhandige slungel die daardoor al snel grappig was in zijn doen en laten. Ik denk dat we hem thuis vaker Pipo noemden dan Cerano, en zelfs familie of mijn vrienden noemden hem regelmatig zo, wanneer ze vroegen hoe het ging of dat we nog op wedstrijd waren geweest.

Wat vindt of vond Cerano leuk om te doen, en waar heeft of had hij/zij echt een hekel aan?
Cerano vond eigenlijk alles leuk om te doen: hij kon zich echt inzetten voor de dressuur (en liep die discipline eigenlijk het beste, en dat voor een springpaard). Maar springen en eventing vond hij – als hij zijn dag had – ook echt leuk. Op andere momenten kon hij wat spanning krijgen en dichtslaan, dan lukte niet zo heel veel meer, maar daarbij werd hij nooit gemeen. Hij bleef wel altijd een hekel houden aan water: het eerste moment dat zijn voeten nat moesten worden, vond hij verschrikkelijk. Als hij dan eenmaal al nat was, ging het meestal wel haha.

Wat is je favoriete herinnering samen?
In de bijna 10 jaar dat ik Cerano heb gehad, maak je samen natuurlijk heel wat mee. Misschien is mijn favoriete herinnering niet één specifiek moment, maar gewoon hoe ik me hem als paard herinner. Hij vond aandacht écht heel leuk, ging ook vaak lekker liggen in de wei of in de stal en liet zich dan lekker knuffelen. Hij was een echte Houdini, die ervoor gezorgd heeft dat we heel wat verschillende soorten sloten op onze hekken hebben moeten installeren. Hij kon er ook echt van genieten om samen bezig te zijn, met bijvoorbeeld een tevreden briesje bij elke galoppas die hij deed als we in de bak of in het bos aan het rijden waren.

Waarom heb je voor dit sieraad gekozen?
Ik wilde graag een herinnering aan mijn paard, maar wel eentje die subtiel was. Daarom wilde ik graag een wat grovere, stoerdere armband, maar toch met een stukje haar uit Cerano’s manen. Andere sieraden als een ketting of ring draag ik niet, en een armband kon ik prima combineren met mijn horloge dat ik ook altijd draag. Na heel lang zoeken en eigenlijk niets passends te kunnen vinden, hebben we contact opgenomen voor een custom armband bij jou, zodat ik toch al mijn wensen voor de armband door kon geven. En dat had achteraf niet beter kunnen uitpakken, want hij voldoet inderdaad aan al die wensen.

Is je sieraad als aandenken na overlijden of verkoop? Zo ja, Hoe heb je afscheid moeten nemen? Wil je daar iets over delen?
Als aandenken na overlijden. Dat was namelijk een heel plots afscheid: Cerano was lekker met zijn vriendinnetje in de bak aan het spelen, en brak daarbij totaal onverwacht zijn been… Natuurlijk hadden we hem alle kansen willen geven om te kunnen revalideren, maar in dit geval bleek er al heel snel niets meer aan te doen en moesten we hem helaas in laten slapen.

Wat zou je willen dat anderen over Cerano weten?
Cerano was een echte veelvraat en vond ook echt een hoop lekker. Van snoepjes en banaantjes tot witlofschillen, waterijsjes (inclusief het stokje, oeps) en ook de rietpluimen langs de kant van de sloot aan toe.

Als Cerano je nu zou kunnen horen, wat zou je dan willen zeggen?
Grote vriend, ‘jouw’ stalletje zonder jou zien voelt nog steeds een beetje gek, vooral omdat je onverwacht en veel te vroeg moest gaan. We missen je allemaal, maar je zit echt voor altijd in ons en vooral mijn hart.

– Tim